Na ostatnim spotkaniu DKF Fantom (13 XI 25) widzowie obejrzeli film, debiut austriackiego reżysera Bernharda Wengera „Paw zwyczajny”.
Prelekcję wygłosiła dr KAROLINA WIEREL – pracowniczka naukowa na Wydziale Studiów Kulturowych Uniwersytetu w Białymstoku:
„’Paw zwyczajny’ odsłania świat, w którym narcyzm staje się mechanizmem przetrwania, a konsumpcjonizm – rytuałem podtrzymującym iluzję sensu. Bohaterowie funkcjonują w nieustannym świetle cudzych spojrzeń, jakby dopiero wtedy naprawdę istnieli. W tej rzeczywistości widzialność zastępuje intymność, a performans staje się codziennym nawykiem.
Rzeczy, gesty i kadry tworzą dekorację, która ma wypełniać puste miejsca – te, o których nie chcemy mówić, bo prowadzą zbyt blisko prawdy o nas samych. Konsumpcja nie dotyczy już przedmiotów; to konsumpcja tożsamości, wizerunków, uczuć. Każdy kolejny wybór ma potwierdzić, że jesteśmy kimś precyzyjnie określonym, wyraźnym, godnym uwagi.
A jednak właśnie pod tą warstwą najbardziej uwiera samotność. Nie ta spektakularna, lecz cicha – w chwilach, kiedy opadają wszystkie role. Film z niezwykłą wrażliwością pokazuje, że najtrudniej jest być samemu ze sobą: bez filtrów, bez publiczności, bez historii, które opowiadamy światu, by nie musieć mierzyć się z własną kruchością. To momenty, w których odbicie w lustrze przestaje być dekoracją i zaczyna zadawać pytania.
’Paw zwyczajny’ nie udziela odpowiedzi. Zatrzymuje w pół kroku, pozwalając dostrzec, jak cienka jest granica między pragnieniem bycia zauważonym a potrzebą prawdziwej bliskości. I jak trudne staje się odnalezienie siebie wśród wszystkich ról, które tak długo graliśmy.”
fot. Ewa Petelczyc
