To były już czwarte spotkania (27.04.26) w ramach projektu edukacyjnego pt. „Czysty Przekaz – od dezinformacji do świadomego odbiorcy”, który Sokólski Ośrodek Kultury prowadzi w partnerstwie z Fundacją PZU. Tym razem na zaproszenie odpowiedziała dyrekcja Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi nr 2 w Sokółce i gościliśmy uczniów kl. IV i V.
Uczniowie uczestniczyli w trzech warsztatowych blokach tematycznych, pierwszy z nich poprowadził Dominik Sołowiej – wykładowca, marketingowiec i ekspert MS. Na tapet poszły hiperrealistyczne nagrania wideo sprokurowane przez AI, na których autorytet w danej dziedzinie (aktor, polityk) mówi zdania, których nigdy nie wypowiedział. Materiał miał unaocznić, jakie niebezpieczeństwo niesie szerzony w sieci deepfake i jak trudno o jego weryfikację. Dzieciaki usłyszały także o bańce informacyjnej, w jaką każdy z użytkowników MS mimowolnie wchodzi zapędzany przez algorytmy.
Drugi z prowadzących Tomasz Adamski – doktor nauk humanistycznych, adiunkt na Wydziale Studiów Kulturowych Uniwersytetu w Białymstoku przeprowadził z młodszą młodzieżą eksperyment Ascha, który pozwolił na własnej skórze doświadczyć czym jest konformizm grupowy, czyli uleganie grupie i dostosowywanie się do niej, pomimo deklaracji odrębnego zdania. – Codziennie konsumujemy ogrom informacji, jesteśmy nimi bombardowani – nasz mózg nie jest do tego przyzwyczajony, niektóre informacje wchodzą do niego bez żadnego check gate’u – mówił Adamski. Musimy być ostrożnymi odbiorcami MS i zawsze sprawdzać informacje, bo te często zmyślnie przeplecione są reklamą, opinią i manipulacją.
Po przerwie na obiad, który także był sfinansowany przez Partnera: Fundację PZU, młodzi ludzie wraz z Agnieszką Sienkiewicz – psycholożką, edukatorką, wzięli na warsztat lekcję wychodzenia poza schemat odpowiadania trybem „oko za oko”. Choć na początku niektórzy warsztatowicze nie potrafili wskazać innego rozwiązania niż odwet, wspólna analiza zaprezentowanych zmanipulowanych materiałów wideo i refleksja nad „Gadającymi głowami” Kieślowskiego otworzyły przestrzeń na coś zupełnie innego: uważność. W świecie, który przyzwyczaja nas do natychmiastowej oceny, dzieci uczyły się traktowania innych tak, jak same chciałyby być traktowane bez agresji i krzywdzących filtrów. Wywiązała się dyskusja, która pokazała, że często u osób atakujących nas słownie w sieci, pod warstwą hejtu kryje się ogromna potrzeba bycia „z” i „obok” drugiego człowieka.
Partner: Fundacja PZU
fot. Wojciech Panow
